Tropical Trip #weheartit

Hoera, hoera! Vanaf morgen 4 dagen lang geen regen! Daarvoor vieren we hier feest. Hieronder een kleine selectie van tropische/zomerachtige foto’s. Oja, ik heb mijn bureau én kamer terug, helemaal vernieuwd met een nieuw kleurtje en… mijn oude meubels. Maar niet getreurd, hij ziet er nu veel groter en lichter uit. I love it!

We komen aan in ons favoriete vakantieland, maar in plaats van het vliegveld, staan we voor een weggetje door een bos. Je hoort vogels fluiten, struiken ritselen en de hitte van de zon maakt je helemaal zweterig. Je voelt je niet op je gemak, maar je nieuwsgierigheid dwingt je tot het volgen van het pad. Op je tocht zie je vele felgekleurde bloemen, aapjes die rondslingeren van boom tot boom, slangen die opgekruld liggen te slapen, papegaaien die er lustig op los kletsen… Je staat versteld van al het moois dat dit bos je biedt. Na wat wel 3 uur lijkt kom je aan op een open plek. Je kijkt naar boven en de zon staat pal boven je hoofd. Snel knijp je je ogen toe en zoek je naar een schaduwplek. Jammer genoeg heb je in de aardrijkskundeles geleerd dat dit onmogelijk is, wanneer de zon zenitaal staat. Je besluit om verder te gaan en een uitweg te zoeken. Maar je buik rammelt en je stopt dan nog maar eens om iets uit je rugzak te halen.
Na een slokje water te hebben gedronken en een appel te hebben gegeten, trek je verder. Door het volgende stuk van het bos zie je nog mooiere dingen dan daarvoor. Je vraagt je af hoe het mogelijk is dat dit allemaal bestaat en bijna niemand er iets van weet. Dan eindelijk vind je de uitweg. Een prachtig blauwe zee rijst voor je op. “Wauw”, mompel je. Jammer genoeg is het strand verlaten en zul je de rest weeral op je eentje moeten verkennen. Of nee, wacht! Je spitst je oren en luistert aandachtig. Was dat nu echt een stem die je hoorde? Je zal het je wel verbaasd hebben. Langzaam stap je in het warme zand. Je kijkt naar beneden en merkt tot je grote verbazing dat je geen schoenen aanhebt. Het zand kruipt tussen je tenen en de zee ruist zachtjes onder de lichtbewolkte hemel. “Had ik maar een lekkere cocktail..” Plots duikt er uit het niets een knappe beachboy op en brengt jou een fris glas. Je mond valt open en enkele seconden kan je niets anders doen dan de jongen aanstaren. “Ey, ik ben Simone en jij bent?” Hij geeft je een glimlach die -als het zou kunnen- een hele school vissen nog zou laten flauwvallen. Je wordt rood en je kunt er nog net je naam uit laten vallen. “Dusss… wat doe je hier zo alleen op een verlaten strand?” Hoe kan je dit nu uitleggen? Je weet zelf niet eens wat er aan de hand is. Opeens stap je uit het vliegtuig, sta je aan een bos, helemaal alleen, met enkel je rugzak en zonder die leuke teenslippers aan je voeten. “Oh en voor ik het vergeet, hier is je cocktail.” Dankbaar neem je de cocktail aan.

To be continued…

Oke. Dit is iets wat ik zomaar uit mijn mouw heb geschud, ik weet dat het raar is geschreven en dat er nog niet echt een verhaal in zit, laat staan dat je het leuk vindt. Moet er een vervolg komen of is het leuk om jullie verder te laten schrijven? Dit is maar een probeersel, dus kom maar op met die feedback!

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s